اهداف سیستم هزینه یابی
مرداد ۱۳, ۱۳۹۹یکی از انتظارات مهم مدیران از سیستم هزینه یابی و حسابداری صنعتی و به طبع آن ، وظیفه مهم مدیران مهندسی و برنامه ریزی اجرای سیستم حسابداری سنجش مسئولیت است و در طراحی سیستم هزینه یابی در شرکت ، این امر مهم از چند جنبه در نظر گرفته شده است:
- ثبت ساعات توقف کارکنان و ماشین آلات در مراکز مختلف به تفکیک انواع دلایل بروز توقف با دسته بندی موضوعی از قبیل توقف های برنامه ریزی شده ، ناخواسته و غیر مجاز که این دلایل توسط مدیران مهندسی ، برنامه ریزی و امورمالی تعیین شده و در سیستم تعریف میگردد.
- ثبت ساعات و یا تعداد دوباره کاری کارکنان در سفارش های مختلف به تفکیک انواع دلایل دوباره کاری در تولید محصولات . این دلایل نیز توسط مدیران یاد شده تعیین و در سیستم تعریف میگردد.
- ثبت مقادیر غیرعادی ضایعات مواد اولیه وکالای نیمه ساخته درجریان تولید محصولات مختلف به تفکیک دلایل ایجاد ضایعات غیرعادی.
گزارش های سنجش مسئولیت
ارایه گزارش های مقداری سنجش مسئولیت نیاز به اجرای هزینه یابی ماهانه نداشته و بخش های برنامه ریزی وکنترل تولید درکارخانه ها و حسابداری صنعتی می توانند گزارش های مقداری رخدادهای ناخواسته ازجمله ساعات توقف های غیرمجاز و ناخواسته ، ساعات دوباره کاری ها فعالیت های زمانی و تعداد دوباره کاری فعالیت های غیرزمانی به ریز دلایل و همچنین ضایعات غیرعادی هر سفارش به ریز دلایل بروز این ضایعات را در بازه زمانی هفتگی و حتی روزانه جهت مطلع کردن مدیران و انجام اقدامات اصلاحی ارایه نمایند .
گزارش رخدادهای ناخواسته به ریز دلایل ، سفارش و مرکز هزینه ، امکان تحلیل ریشه ها و پیامدهای رخدادهای ناخواسته توسط مدیران مسئول هر بخش را فراهم آورده و می توان برای جلوگیری از تکرار آن برنامه ریزی کرد. ازجمله گزارش هایی که با فاصله 48 ساعت از هنگام رخداد قابل ارایه است بشرح ذیل می باشد :
نتایج گزارش سنجش مسئولیت
- گزارش ساعات انواع توقف در مراکزهزینه به ریز دلایل توقف
- گزارش ساعات دوباری کاری فعالیت های زمانی به ریز دلایل و سفارش
- گزارش تعداد دوباره کاری فعالیت های غیرزمانی به ریز دلایل و سفارش
- گزارش مقداری ضایعات غیرعادی مواد اولیه (گزارش ریالی در پایان ماه قابل ارایه است)
مهمترین نتیجه گزارش های سنجش مسئولیت همانا “اقدامات اصلاحی” و جلوگیری از تکرار بروز آنها است. برای نمونه برخی اقدامات اصلاحی موارد ذیل را می توان برشمرد:
- در زمینه توقف ها
- ارجاع کار به بخش ها با توجه به ظرفیت و کارهای دردست انجام
- اجرای زمان سنجی و کار سنجی با هدف تعیین ظرفیت عملی بخش ها و شناسایی گلوگاه های تولید
- استقرار سیستم PM و انجام تعمیرات پیشگیرانه با هدف جلوگیری از بروز خرابی ماشین آلات در هنگام تولید
- برنامه ریزی بهتر خرید و تامین مواد و قطعات
- در زمینه دوباره کاری و ضایعات غیرعادی
- ارایه آموزش بیشتر به کارکنان
- بالا بردن کیفیت نقشه های اجرایی
درج جزییات کارهای ارجاعی به سالن ها ، خطوط تولید و پیمانکاران
